PRAVDA, MIR I QUBOV ZA SVETOT

Na 14.02/27.02 Svetata Crkva go odbele`i "Upokoenieto na Sveti Kiril", koj na 14.2. 869 godina vo Rim go ispu{til svojot duh, razdeluvaj}i se od svojot roden brat so zborovite: "Nie zaedno oravme edna brazda, dovr{uvaj}i gi moite dni, jas pa|am na nivata, a ti ja saka{ gorata (manastirot Olimp); sepak, poradi gorata nemoj da go napu{ti{ u~eweto". Po smrtta na svojot brat, Sv. Metodij so preostanatite u~enici (Sv. Kliment i Naum Ohridski, Sava, Gorazd, Angelarij), go napu{ta Rim (kako episkop) i doa|a vo Panonija, kade germanskoto sve{tenstvo mu pravi pre~ki vo rabotata. Sv. Metodij bil zatvoren, la`no obvinet deka e eretik i mnogu maltretiran. Po intervencija na papata, Sv. Metodij e osloboden od zatvorot i pak odi vo Moravija kade ja utvrduva Hristovata vera me|u Slovenite. No, germanskite sve{tenici pak go obvinuvat deka e eretik. Toj bil prinuden da odi vo Rim i da go brani svoeto delo.

Hrabro zaminuva i vo Carigrad da mu referira na carot za svojata rabota. Tamu dobiva posebno priznanie za rabotata. Potoa se vra}a vo Moravija kade vo 882 godina povikuva dvajca u~enici-brzopisci i vo vreme od {est meseci go dovr{uva prevodot na Biblijata.

Vo mestoto Elvangen, vo blizina na [tutgart (Germanija), Sv. Metodij, osuden od germansko-latinskoto sve{tenstvo, pominal okolu tri godini vo zatvor (od 870 do 873 godina). Vo zatvorot bil izlo`en na najsurovi represii od germanskite episkopi, za da se otka`e od svojata sveta misionerska dejnost i staromakedonskata pismenost. No, i pokraj site stradawa, toj ne se otka`al od Boga i od svojot makedonski narod. Se upokoil i preminal vo nebesnoto Carstvo na 19.4.885 godina po nov kalendar (koga go slavime), vo Velehrad, Velika Moravija.

Ovaa godina se navr{uvaat 1117 godini od Upokojuvaweto na Sv. Metodij. Na yidovite od manastirskata }elija vo zatvorot vo Elvangen, vo negova ~est, vo znak na blagodarnost od makedonskiot narod i od MPC, vo 1996 godina sve~eno e otkriena i osvetena spomen-plo~ata, koja e simbol na na{ata po~it. Zaradi negovata golema uloga za pravoslavniot Makedonec niz vekovite pa s# do denes, sekoja godina na toa mesto mu se oddava po~it i blagodarnost od na{iot narod, od narodot od ~ii pazuvi toj izlegol. So negovata, od Boga isklu~itelna darba, vera i qubov, gi nadmina site te{ki isku{enija i ostavi neizbri{ano delo vo koe gi vtemeli site plodni denovi na svojot `ivot i seto svoe zemno ~ekorewe kon nebesnoto.

Svetoto delo na Sv. bra}a Kiril i Metodij go prodol`ija nivnite u~enici. Sv Kliment Ohridski ^udotvorec zboruva za svojot Svet u~itel Metodij: "Koga }e se setam na negovite metodi~ni zborovi, nema so {to da gi sporedam tie duhovni sladosti. So takva silina na zborot, svetitelot pridonese mnogu da se zacvrsti slovenskata azbuka i pismenost, verba vo nejzinata idnina i da im se zatnat ustite na volcite na trijazi~nite eretici, kako {to vele{e i samiot Sv. Metodij: Tie sakaa da im go otka`at pravoto na Slovenite za samostoen, kulturno-prosveten razvitok i nezavisen kulturen `ivot."

Sveti Kiril i Metodij gi ~uvstvuvame bliski, mnogu bliski. Tie se na{a gordost. Tie se rodile, rastele i duhovno zreele vo na{ata sredina, tvorele na na{e tlo, vo sredinata na na{ite pradedovci i na nivni jazik go prevele Svetoto Pismo i drugite sveti knigi. No, tie imale duhovna {iro~ina. Tie svetot ne go sfatija kako podelen, tuku kako edna neraskinliva, nedeliva celina, koj treba da `ivee vo pravda, mir i qubov. "Nie sme daleku od pomislata niv da gi prisvojuvame samo za sebe. Naprotiv, sre}ni sme {to im pripa|aat na site narodi" (govor na grobot na Sv Kiril), i na celiot svet". Sv Kiril i Metodij, molete go Boga da bideme dosledni na Hristovoto spasitelno delo.