EDINSTVENIOT PO^ETOK NA IDNOTO VOSKRESENIE

Konstancij Hlor, pred svojata smrt, mu ja predal svojata carska vlast na svojot sin Konstantin. Vo 306 godina, na svoi 32 godini, Konstantin e proglasen za car na Galija i Britanija. Pred da stapi vo borba so Maksencij, car Konstantin izjavil: "...so svoi o~i go vidov na neboto Krstot Gospodov, napraven od yvezdi, koj svete{e pojako od sonceto, i na Krstot napi{ano: So ova pobeduvaj!". Slednata no}, Hristos mu se javil na son, pak mu go poka`al znakot na Krstot i mu rekol "napravi takov Krst, i naredi da se nosi pred tvojata vojska, i ti }e go pobedi{ ne samo Maksencij, tuku i site tvoi neprijateli".

Car Konstantin, porazen od ova prekrasno videnie, re{i da ne veruva vo drug Bog, tuku samo vo Hristos koj mu se javi. Naredi na znamiwata da se izraboti ^esen Krst. Naredi vojnicite da napravat Krst na site svoi oru`ja. Vo 312 godina so svojata vojska, pred koja e nosen ^esniot Krst, povikuvaj}i go Gospod na pomo{, car Konstantin trgnuva od Galija za Italija, protiv Maksencij. Pred Rim, so silata na ^esniot i @ivotvoren Krst mu nanesuva stra{en poraz. Maksencij se udavi so svoite kowanici vo rekata Tibar. Car Konstantin kako pobeditel vleguva vo Rim. Nareduva vo gradot da se istakne zname so Krst, a na negovata statua, vo rakata so kopje vo vid na Krst, da stoi napi{ano: "So ovoj spasonosen znak go oslobodiv va{iot grad od jaremot na tiraninot".

Vo 313 godina car Konstantin go izdal Milanskiot edikt, so koj se odobruva hristijanskata vera. Toj gi pobedil i Vizantijcite i go izgradil gradot Konstantinopol. Vo 323 godina stanal edinstven car na celoto Rimsko Carstvo. Vo 325 godina go povikal Prviot Vselenski Sobor vo Nikeja, na koj e utvrdeno pravoslavieto, a e osudena Arievata eres. Toj ja po~uvstvuval "silata na raspnatiot na Krstot", go po~ituval Krstot, toa sveto Hristovo nepobedivo oru`je, sakal da go proslavi samoto `ivonosno krstno drvo, na koe bil dobrovolno raspnat Carot i Gospod, Krstot koj e osveten preku dopiraweto so Negovoto Sveto telo i Negovata pre~ista krv.

Go ukrasil Grobot na Hrista i izgradil golem hram. Ja ispratil svojata majka na axilak vo Svetata Zemja. Taa doznala deka Gospodoviot Krst e zakopan pod idolskiot Venerin hram. Naredila da se sru{i hramot i da se kopa dlaboko. Pronajdeni se tri krsta, ~esnite klinci i tablicata so natpis. Koga tretiot Krst go stavile na mrtovec, toj o`ivel. So toa e otkrien ^esniot i @ivotvoren Hristov Krst.

Caricata Elena prva go primila ^esniot Krst, mu se poklonila i go celivala. Patrijarhot Makarij go izdignal visoko za da go vidat lu|eto. Caricata Elena vo Svetata Zemja gi podignala crkvite: Ro`destvo Hristovo, Voznesenie Gospodovo, Uspenie na Presveta Bogorodica i mnogu drugi crkvi. Se vratila vo Carigrad "nosej}i so sebe ~estica od drvoto na @ivotvorniot Krst i svetite klinci so koi be{e prikovano teloto Hristovo". Sv. Elena go ispu{ti svojot duh vo 327 godina, bla`ena, za{to znae{e deka nejziniot zemen privremen `ivot }e se pojavi vo ve~en `ivot na nebesata. Taa zamina kaj svojot sakan Gospod Hristos, kaj "edinstveniot po~etok na idnoto voskresenie na site", za kogo i `ivee{e i prodol`uva da `ivee. Tamu e i nejziniot svet sin edinec, Sv. Konstantin Veliki, koj pred svojata smrt, vo 337 godina godina vo gradot Nikomidija gi iska`a zborovite: "Sega se ~uvstvuvam vistinski bla`en, za{to imam cvrsta vera deka sum se udostoil za besmrten `ivot". Umrel znaej}i deka Bog mu podgotvil dom "ku}a nerakotvorna, ve~no `iveali{te na nebesata...". Go sohranile vo crkvata na Sv. apostoli vo Carigrad.