SETA SVOJA NADE@ STAVI JA VO BOGA

Maloumen e onoj koj{to se nadeva vo lu|eto ili predmetite. Nemoj da se srami{ da im slu`i{ na drugite od qubov kon Isusa Hrista, niti da bide{ siromav na ovoj svet.

Ne nadevaj se vo samiot sebe, tuku seta svoja nade` stavi ja vo Boga. Pravi go ona {to e vo tebe, i Bog }e ja pomogne tvojata dobra volja.

Ne veruvaj mu na svoeto znaewe, nitu na ve{tinata na kakvo bilo stvorenie, tuku milosti Go Boga, Koj gi vozvi{uva poni`enite i gi poni`uva gordelivite.

Ne veli~aj se so bogatstvoto ako go ima{; niti so prijatelite zatoa {to se mo}ni; tuku so Boga Koj s# dava i Koj nad s# saka i Sebesi da se dade.

Ne vozgordevaj se so snagata, niti so ubavinata na svoeto telo, koi mala bolest gi soboruva i uni{tuva.

Ne laskaj si samiot na sebe poradi svojata ume{nost, ili svojata pamet, od strav da ne se zameri{ na Boga od Kogo doa|a seto dobro {to si go dobil od prirodata.

Ne smetaj se podobar od drugite, od strav deka mo`ebi }e bide{ polo{ vo Bo`jite o~i, Koj znae {to e vo ~ovekot.

Ne fali se so svoite dobri dela, za{to Bo`jata pravda ne e kako ~ove~kata; i Nemu ~esto ne Mu e po volja ona {to na lu|eto im se dopa|a. Ako vo tebe ima nekakvo dobro, veruvaj deka vo drugiot go ima i pove}e, za da ja so~uva{ skromnosta. Nema da izgubi{ ni{to ako se stavi{ posle site; no, bi ti bilo od golema {teta da se smeta{ podobar duri i od eden. Skromniot ~ovek u`iva neiscrpen mir; gnevot i zavista go voznemiruvaat srceto na gordelivite.

Ne go otvoraj svoeto srce sekomu, bez razlika, tuku ona {to te giba doveri go na ~ovek mudar i bogoboja`liv.

Dru`i se malku so lu|e mladi i svetski. Ne laskaj mu na bogatiot i ne posakuvaj da si kraj golemcite.

Baraj gi ni{tite, bezazlenite, lu|eto pobo`ni i dobri po narav; i razgovaraj so niv samo za pou~nite raboti.

Ne predavaj se na `ena; no, moli se na Boga za site onie {to se ~esni. Sakaj da si blizok samo so Boga i negovite angeli, i ne davaj im na lu|eto da te poznaat.

2. Treba da ima{ qubov kon sekogo, no bliskosta ne e prili~na. Se slu~uva nekogo da go cenime spored dobriot glas i ne poznavaj}i go; a onie koi go poznavaat, bez volja go gledaat. Nie, ponekoga{, zamisluvame deka na drugite im se dopa|ame zaradi na{ata doverlivost; a tokmu toga{ po~nuvame da im izleguvame od voljata, zaradi manite {to tie gi otkrivaat vo nas.

Mnogu zna~i da se `ivee kraj postarite vo poslu{nost, i da ne se zavisi od samiot sebe.

Mnogu posigurno e da se slu{a, otkolku da se zapoveda. Mnogumina slu{aat pove}e od nu`da otkolku od qubov; i tie sekoga{ se nezadovolni, skloni kon mrmorewe. Takvite nema da dostignat sloboda na duhot, dodeka ne se pot~inat so seto srce, zaradi Boga.

Odi kade {to saka{, ne }e najde{ mir dodeka volno ne im se pokori{ na postarite. Mnogumina se izlagale zamisluvaj}i deka na drugo mesto i so drugi lu|e }e im bide podobro.

Vistina e deka sekoj poprvo ja slu{a svojata volja i pove}e gi saka onie koi mislat kako nego. No, ako e Bog me|u nas, ponekoga{ e potrebno da se odre~e{ od svoeto mislewe, zaradi mirot.

Koj e taka mudar s# potpolno da znae? Ne veruvaj si, zna~i premnogu sebesi; tuku zadovolno poslu{aj i drugite kako mislat. Ako tvoeto mislewe e dobro, a ti zaradi Boga od nego se odre~e{ i trgne{ po drugo, pove}e polza }e ima{.

^esto slu{av kako govorat deka e posigurno da se slu{a i primi sovet, otkolku da se dade. Mo`e da se slu~i se~ie mislewe da e dobro, no da ne se saka da im se popu{ti na drugite, koga toa razumot i prilikite go nalagaat, znak e na naduen i uporen duh.