"HRISTE BO@E, NIKOJ NEMA DA SE ZASRAMI, KOJ SE NADEVA VO TEBE"

Pismoto na knezot Avgar do Gospod Isus Hristos glaselo: "Od Avgar knez Edeski do Gospod Isus, blagiot Spasitel koj vo telo se pojavi vo Erusalimskite pokraini, da se raduvame! Do mene dopre glasot za Tebe i za preslavnite ~udesa Tvoi, da Ti bez lekovi i trevki gi izlekuva{ bolestite: na slepite im dava{ vid, na sakatite od, leproznite gi o~istuva{, od lu|eto ne~istite duhovi gi izgonuva{… i mrtvite gi voskresnuva{. Slu{aj}i go toa za Tebe, jas dojdov do dvoen zaklu~ok za Tebe: Ti, ili si Bog, koj slegol od neboto, ili si Sin Bo`ji, bidej}i takvi prekrasni ~udesa pravi{. Zatoa i Ti ja upatuvam ovaa moja smirena molba, da se potrudi{ da dojde{ kaj mene i da ja izlekuva{ mojata neizle~iva bolest, od koja ve}e mnogu godini patam. Isto taka, go slu{am i toa deka Evreite te mrazat i sakaat da Ti napravat nekoe zlo. Jas pak go imam gradot, iako ne sosema golem, no ubav i izobilen so sekoe blago. Dojdi zna~i kaj mene i `ivej so mene vo mojot grad, vo koj }e se najde za nas dvajcata toa {to ni e potrebno".

Pismoto e so mnogu silni zborovi, polni so vera i lubov vo vistinskiot Bog. Slikarot Ananij stignal vo Erusalim. Go videl Hristos me|u mnogu lu|e kako gi pou~uva. Zastanal na golem kamen, se obidel da go naslika, no ne uspeal za{to Isus go menuval Svoeto presveto lice "so bo`estvenata, nedosti`na i neiska`liva slava i blagodat". Gospod mu naredil na apostol Toma da go donese ~ovekot kon Nego: "Kaj ti e pismoto od tvojot knez Avgar, koe mi go donese od Edesa? - go pra{al Hristos. Ananij, iznenaden od takvata vidovitost na Isus, treperej}i mu go predal pismoto. Spasitelot go pro~ital pismoto na Avgar i mu odgovoril so ovie zborovi: "Bla`en si, Avgare, {to si poveruval vo mene i ne viduvaj}i me. Za{to e pi{uvano za Mene: Onie koi }e me vidat nema da veruvaat, a koi nema da me vidat }e poveruvaat vo mene i }e nasledat `ivot ve~en. Ti mi pi{uva{ da dojdam kaj tebe, no potrebno e jas da go izvr{am toa zaradi {to sum ispraten i po izvr{uvaweto da se vratam kaj Otecot, koj me isprati. Koga }e bidam voznesen kaj Otecot, jas }e ti ispratam eden od moite u~enici, koj potpolno }e te isceli od tvojata bolest, i preku kr{tavaweto }e ti podari `ivot ve~en na tebe i na onie {to se so tebe". Pismoto go zape~atil so pe~at na koe so evrejski bukvi stoelo napi{ano: Bo`jo videnie, Bo`estveno ~udo. Potoa Gospod naredil da se donese voda "pa toj go zami Svoeto presvetlo lice, i go izbri{a so podadenata Mu ~etvrtesta krpa za lice. I, o ~udo! Prostata voda se pretvori vo boja, i na krpata za lice se naslika sovr{eno Negoviot pre~ist lik". Gospod mu ja predade taa krpa za lice so Svojot lik na Ananij i pismoto i mu re~e: "Odnesi go i predaj go na onoj koj te isprati."

Ova se slu~ilo pred stradawata na Hristos, vo poslednite denovi na Negoviot zemen `ivot. Ananij mu go predal na svojot knez vo Edesa, Gospodovoto pismo i nerakotvornata ikona so likot na Hristos na pe{kirot. Knezot so vera i lubov gi celival i "poklonuvaj}i se na likot Hristov, toj vedna{ se isceli od bolesta. "Ostanalo tragi od bolesta samo na liceto koi gi snemalo otkoga Gospod go ispratil ap. Tadej. Toj go krstil knezot i celiot grad. Knezot gi iskr{il idolite, go uramil Hristoviot lik vo zlatna ramka i go nakitil so biseri. Nad portata na gradot go stavil Hristoviot lik, a pod ikonata napi{al: "Hriste Bo`e, nikoj nema da se zasrami, koj se nadeva vo Tebe".

Podocna eden episkop, no}e, ja zayidal ikonata nad portata, da ne se gleda. Po mnogu vekovi, Presveta Bogorodica mu otkri na Edeskiot episkop Evlavij kade e zayidana ikonata. Ikonata bila pronajdena i so nejzinata Bo`estvena sila, bila pobedena Persiskata vojska koja sakala da go prezeme gradot Edesa. Se slavi na 29. 08. Ikonata e prenesena vo Carigrad vo 967 godina.