Во неа се собрани триесет и еден политички коментар во кои се опфатени години на војна, кризи и порази, афери, расправии, кражби, блокади и штрајкови. Искусниот новинар Дончевски ја користи реториката на прво лице не само како потврда за веродостојноста, документарноста на напишаното, туку и како исказ и признание на сведок и учесник во бурните времиња, настани и личности.

И токму на тој начин ја започнува неговата книга со двата текста каде се претставува и се индетификува себе си: "Кој сум јас?" и "Од каде сум јас?".

Мудроста лежи и во личната признателност на единката како дел од колективното живеење и страдање. Зборот живо извира и ја одразува реалноста, состојбите и појавите се со нивните вистински имиња, само државниците и политичарите останале неименувани. За нив не е потребна идентификација затоа што со своите (не)дела се лесно препознатливи. Дончевски како можност за изразување ја користи и басната.

Неговата книга изобилува со страници кои ги исмејуваат и осудуваат општествените недостатоци, човечки мани и слабости. Тие посебности на исказ успешно ги вградува во создавањето на текстовите кои ги обединуваат новинарството и литературата и се своевидна комбинација на запис, репортажа и хумореска. Исмејувањето е авторска тенденција и таа ги користи познатите средства како хипербола, иронија, алегорија. Опстојувајќи се потешко низ патилата и црнилата од работ на егзистенцијата, карикираниот текст само го потцртува отпорот на малиот и обичен човек. Како да се искоренат тие зла, да им се спротивстави етичкиот и естетскиот идеал!

Книгата остава простор таа да се чита и меѓу редови.