"Глас на Македонија" работи долго време, нон-стоп 24 часа на чија програма се македонската музика и вести на македонски јазик.

Секако на располагање сме им и доколку сакаат да честитаат или да поздрават некого со песна, можат директно да се вклучат и да посакаат одредена музичка желба, додава госпоѓа Ангеловска. Најпопуларен, односно најбарани песни се од Наум Петрески, но секако и другите пејачи како што се Благица Павловска, Петар Нечески, Виданка Георгиева, покојните Петранка Костадинова и Васка Илиева...

Кога заминав со моето семејство во Австралија беше многу полесно да се снајдеме отколку сега, вели госпоѓа Ангеловска. Навистина има многу млади кои сакаат да живеат во Австралија поради познатите состојби во Македонија, меѓутоа сега е многу потешко, бидејќи треба да постои некој кој ќе гарантира за нив. Тогаш ние бевме на товар на државата и ја искористивме шансата, но тие привилегии што ние ги уживавме сега ги нема. Битен фактор за овој проблем е како прво што немаме македонска амбасада во Австралија, иако се говори дека во Канбера наскоро ќе биде отворена, но кога ќе биде и дали ќе се реализира не се знае. За тоа колку Македонци сега живеат во Австралија не би можела да го кажам точниот број, но би требало да сме околу триста илјади. Од страна на државата, односно од Австралија, слободно можам да кажам дека сме добро прифатени, не не делат од нивниот народ, сите нивни права ги користиме, нашите деца може да ги запишеме на кој било факултет или колеџ. Иако има мала криза кога станува збор за наоѓање на работа, сепак многу е подобро отколку во Македонија од таа гледна точка.

Без разлика дали Македонците потекнуваат од егејскиот дел, или пак од пиринскиот или вардарскиот, не е битно, таму се сите заедно, се дружат организирајќи вечеринки, собир по црквите и во македонските ресторани. Во саботите се одржуваат и часови по македонски јазик за децата да не го заборават јазикот од земјата од каде потекнуваат.

Иако повеќето деца Македончиња се родени во Австралија, сепак тие сакаат да го учат македонскиот јазик и да знаат нешто повеќе за Македонија. Од државата не постојат пречки за одржување на тие часови, потенцира госпоѓа Ангеловска. Интересот на децата за Македонија зависи многу од родителите колку тие им говорат за неа и за нивното потекло. Има деца кои не знаат каде е Македонија затоа што родителите настојуваат што повеќе да го научат англискиот јазик што е голема грешка. Англискиот јазик во Австралија е официјален, така што со самото тоа што одат на училиште тие веќе го знаат. Сметам дека дома треба да им се зборува на македонски јазик.

Со помош на народот изградени се и неколку македонски цркви "Света Петка", "Свети Ѓорѓија", црквата што изгоре, но која сега пак е поправена и е оформена како што треба.

Во Австралија има и културно-уметнички друштва кои го негуваат македонскиот фолклор, особено да ја спомнам Десанка која долги години играше во "Танец", таму се пензионираше, а сега на помладите Македончиња им го пренесува нејзиното искуство со македонските ора и песни. Тука функционираат и КУД "Никола Карев", "Гоце Делчев" итн. Сите тие поседуваат носии карактеристични за секое оро. Во Мелбурн постои и женска секција која се дружи секој понеделник, излегуваме на прошетки надвор од Мелбурн.

Госпоѓа Ангеловска го истакна и општото мислење на Македонците за политичката состојба во Македонија. Тие се многу огорчени кога слушаат непријатни работи за земјата во која се родени и не им е сеедно за се што се случува во Македонија.

Сите не погодува актуелната состојба во Македонија, особено војната кога загинаа толку многу луѓе, вели госпоѓа Ангеловска. И кај нас се одржаа хуманитарни концерти со цел за помош на ранетите и членовите на семејствата на загинатите македонски бранители, а дали се дадоа во вистински раце не можам да кажам. Меѓутоа, само едно знам дека македонската организацијата "Надеж" под раководство на Виолета Јовановска и Маријана, позната пејачка и во Македонија (сестрата на Росана) исто така собираа парична помош за која можам со сигурност да тврдам дека е дадена токму на тие за кои беше наменета. Луѓето се одзваа на апелот за помош, секој даде колку што можеше и сето тоа е заведено и документирано.