Безредието на Балканот трае долго, многу долго. Македонија во тоа безредие е како р'тот "Добра Надеж", ставена под хипотека на - злото... Никако да престанат: делбите, заканите, несогласувањата, криминалот, поткупот.

Историски, Македонија го доживува гротескниот момент на арамилакот. Цела држава, ако сме држава, е во бунило. Зарем навистина можело толку лесно и неказниво да се краде. Од каде потекнуваат корените на нашиот криминал? Што е најважно и најтажно: сите кражби се "легални"! Барем така изгледаат кога ќе им се тргне во пресрет да бидат откриени, а тие - покриени... Со самоуправни одлуки, со управни договори, врамени дури и во позлатени рамки.

Ме воодушеви еден пријател со елоквенцијата за дејствијата на арамиите по арамилакот: "... Тие, вели тој, главно уживаат во резултатите од својот труд!".

Погледнете што ни се случувало не многу одамна, а можеби ни се случува и сега, оти ние навистина немаме просторно интегрирана земја, да можеме да ја ставиме под контрола. Илјадници евра за ручеци, банкети, промоции и - комоции... Милиони евра за сомнителни зделки во кои ни Господ не може да продре, крајот да им го најде.

Дали навистина е ова најдоброто време за арамилак? "Левораките" секогаш имаат чувство за тоа кога "добро се прави"!

Министерот Гошев во предизборната кампања беше поуверлив и пожесток во нападите на неконтролираната појава на криминалот. Не бираше зборови да каже дека тоа зло може да се искорени, а не само да се пресече, оти од дебелото стебло ќе никнат нови, млади криминални гранки.

Мене како граѓанин ништо, ама баш ништо не ми значи кога еден ден, а знам тоа ќе биде наскоро, Гошев ќе излезе пред јавноста и ќе зборува за "дупките во Буџетот", оти јас секој ден заедно со армијата македонски граѓани живееме понеизвесно и посиромашно.

И духовното разнебитување на една држава е мачно и тешко, но материјалното е најмачно и најтешко. Засега компетентните место да ја чуваат државата од распад, си гледаат само на гравушки што ќе ни се случи, ако ни се - случи... Ненаменското и неморалното трошење на буџетските пари допрва ќе не "удри по глава".

Во сите семејства кај што чесно се заработува секој денар веќе стасуваат првите зимски главоболки. Толку заработката е "куса" и недоволна, како кога сакаш да измериш должина од две метри, со само "едно метро" !

Најлошото во Македонија е - воопштувањето. Знаете, еден троши, еден краде, еден злоупотребува, а сите ние сме заложници. Нема адреса, нема име, нема сторител. Значи, сите сме ние одговорни за поединечниот криминал во кој ја вовлековме државата.

Немам илузии дека сите сме - ангели. Ама криво ми е оти криминалците се измешани со светците. Па толку една држава да биде немоќна да го отсее каколот од пченицата, не сум сретнал.

Дванаесет години сме самостојна, суверена и независна држава. Кажете ми која анкетна комисија проработила во законодавниот дом, за по нејзиниот пример да тргнат и другите институции од системот!? Ми е страв, обидот со депонирање на "имотните состојби" на политичарите да не биде само една обична фарса. Дури тогаш државата македонска ќе престане да биде - држава. А, без држава, тоа ти е како да си потпрен на ветар! Оти тогаш обичниот, чесен и сиромав човек од жртва го трансформираш во виновник... Кутриот, не знеал кому му го дава кормилото на државниот брод в раце!?